مهدویت شکل ایده آل و ثابت زندگی است که بر مبنای فطرت، در ساخت و بافت انسان حضوری همیشگی دارد و همین حضور است که انسان را از آغازین روزهای زندگی و تاریخ پیش برده و همواره در آرزوی رسیدن به آن وضع مطلوب راهبری میکند. اندیشه رسیدن روزی که انسان آنگونه زندگی کند که باید، پیوندی ناگسستنی با انسان بودن آدمی دارد و سبب شده است تا در هر برههای به تقلید و تمنای آن ذهنیت برتر، به ترسیمی از زمانه و جامعه و حکومت ایدهآل بپردازد و یا در جهت حرکت به سمت آن بشورد و به راه بیفتد و آرمانشهرها را یک به یک تجربه کند که البته نصیب او ـ به سبب بیتوجهی به واقعیات زندگی ـ بیشتر از آنکه حقیقت باشد، ناکجاآباد بوده است.